Mrs Robinson
A min deste asunto non me preocupa ela, senón el e a súa habilidade destrutora coas escusas. O rapaz non quería manter máis sexo porque tiña noiva formal, por aburrimento ou porque estaba mallado, que é a enfermidade sexual propia dos vinte anos. Para elo, non se lle ocorreu outra cousa que dicir que tiña cancro nos testículos. Vaites! Eu escoitei moitas escusas e tamén botei unhas cantas. A escusa é unha arte na que se fomenta a mentira máis desapiadada cunha moi depurada finezza. Hai que traballala de neno; non vale chegar a adulto e andar con parvadas. Quero dicir que tampouco fai falla dicir que che doe a cabeza, que está moi estereotipado, pero home, tería máis credibilidade contarlle á señora que che caeu o rabo na ducha.






Véselle ao rapaz boa intención e, se callar, o que quixo foi contarlle unha mentira piadosa para non a ferir. Cando eu vivía en Chantada tiña un amigo (máis que un amigo era un fornicio) pichita-de-oro, e cando cansaba delas dicíalles que non merecían un tipo como el ou que as tiña que deixar para poder amorriñalas (esta palabra é inventada por min, pero fica mellor que “botar de menos”). Os de Chantada son o demo.
En Manzalvos, son elas as que nos deixan a nós. E non andan con díxome-díxome. A min unha mandoume “rañar a pixa por aí adiante”. E non hai tanto…
Escrito el 15.01.10 a las 19:14