@

O símbolo co que titulo esta columna vén de gañar o Príncipe de Asturias. O seu inventor, Ray Tomlinson, para ser máis exactos. Dise arroba e separou hai máis de 30 anos o nome do servidor para mandar un email a outras redes: viña o futuro. Tomlinson dixera hai tempo que usaba o email para correos de traballo e tamén para comunicarse cos amigos, mais non para o amor. O amor sempre é algo que a xente mira de esguello e con el prefírese a tradición (“as cousas ben feitas”, diría algún ben fachendoso). Tomlinson comenta que prefire as cartas. Cando vexan vostedes nubes de fume ou os ecos do tam-tam pensen en alguén aínda máis romántico que Tomlinson. Nunha das súas arroutadas morriñentas, Saramago dixo hai tempo: “Ningunha bágoa manchará un email”. A frase acollina co entusiasmo da xuventude ata que nun momento de cordura imaxinei o propio Saramago sufríndoa, e non foi tan doado sostela. Daquela tiña coñecemento o Nobel luso do email pero probablemente non do spam, que é a miña fonte predilecta das mensaxes de amor, veña en forma de alongamento de pene ou de moza rusa que me pregunta se me lembro dela e que quere coñecerme mellor. O amor é inesgotable.