Ordes
Hai un feito a destacar na entrevista que onte Jiménez Losantos lle fixo a Feijóo: o locutor da Cope deixou voz, como é tradición, aos seus oíntes. Losantos é un tipo dun talento extraordinario e dunha intelixencia fabulosa aqueixado dun mal vello co que fixo a súa viaxe ideolóxica: o dogmatismo. Moitos dos seus oíntes non teñen as súas virtudes, e ás veces é moito pracer saber deles porque son como Losantos pero sen a súa formación: menos perigosos, polo tanto, mais esteticamente monstruosos. A Feijóo saíulle onte unha muller de certa idade que non quería preguntarlle nada, senón darlle unha orde. Hai xente así. Un levántase da cama, pon a Cope e debe de ser como o marciano do chiste que atopa un tricornio: que lle veñen de repente unhas ganas de dar unhas hostias… A oínte informaba a Feijóo de que todos os documentos oficiais da Xunta estaban en galego (o ton que puxo foi como se dixese neocelandés, pero eu xuraría que dixo exactamente iso). “Rectifíquelo, por favor”, esixiu. Non sei o que contestou logo Feijóo. Máis por vello que por diaño sei perfectamente que ás veces as preguntas, tanto máis se veñen como ordes, dan moita máis información que as respostas.
